Adım Hauratu’l Jannah. Ortaokul 1. sınıfa gidiyorum. Şimdi İHH’ya ait olan İstanbul yetimhanesinde kalıyorum. Tsunami geldiğinde ben uykudan yeni uyanmış banyoda yüzümü yıkıyordum. Bu sırada aniden deprem oldu. Ablam bana derhal dışarı çıkmamız gerektiğini söyledi.      

Deprem şiddetliydi. 5 dakika içinde evimizin arkasındaki bütün evlerin yıkıldığını gördük. Bir adam su gittikçe yaklaşıyor diye bağırıyordu. Sonra hep birlikte camiye gittik. Caminin ikinci katına çıkarken birden büyük bir dalga tarafından sürüklenmeye başladım. Suyu ve onun siyahlığını gördüğümde şuurum hala yerindeydi. Etrafımda siyah haricinde bir renk görünmüyordu ve gaz ya da ona benzer bir koku vardı. Tam bilincimi kaybetmek üzereydim ki kaza benzeyen bir hayvanın yardımıyla kurtuldum. Annemi yanımda görünce biraz olsun yatışmıştım sonra hastaneye gittik. Hastanede çok sayıda yaralı vardı. Hastanede bir gece kaldım. Bir akrabamızın yanında bir hafta kaldıktan sonra kampa yerleştik.   Şu anda İstanbul yetimhanesinde kalıyorum. Beni faydalı bir insan olmam için okutan ve yardımlarda bulunan bana Tsunami felaketini unutturan İHH ve PKPU’ya teşekkür ediyorum. Ailem olmadığı için buradaki öğretmenlerimi anne ve babam arkadaşlarımı ise öz kardeşlerim gibi görüyorum.