Doğal afetlerin, savaşların, kriz ve kaos ortamlarının mağdur ettiği insanların yardımına koşan İHH, AÇE’de önemli bir hizmete imza attı. Güney Asya’da 26 Aralık 2004 tarihinde meydana gelen tsunami felaketinde ailelerini kaybeden çocuklar için bir yetim kompleksi yapıldı.
Bande AÇE’de 5 bin metrekare üzerine inşa edilen 9 bloktan oluşan İstanbul Yetim Kompleksi, 23 Kasım 2006’da resmi bir törenle AÇEli yetimlerin istifadesine sunuldu. Büyük bir yıkıma uğrayan bölgede acil bir ihtiyacı karşılayan İstanbul Yetim Kompleksi’nden güzel haberler geliyor.
65 ÖĞRENCİ BARINIYOR 100 yatak kapasiteli komplekste şu anda 90kız öğrenci barınıyor. Yetim öğrencilerin her türlü ihtiyacı buradan sağlanıyor. Yetimhane yöneticilerinin bildirdiğine göre şu anda yetim kızlar kendilere gösterilen sevgi, şefkat ve imkânlarla dev dalgaların yol açtığı tahribatı ve neden olduğu acıyı unutmaya çalışıyorlar.
EMİN ELLERDELER İdarecilerin verdiği bilgilere göre mevcudun 100’e tamamlanması için çalışmalar sürüyor. Yetimhanede kalan kız çocukları eğitimlerine devam ediyorlar. Okul haricinde yetim kız çocukları, ikinci eğitimlerini de kaldıkları yetimhanede görüyorlar. Burada yetimlere, Kur’an-ı Kerim, Hadis ve Fıkıh gibi dinî dersler veriliyor. Bilgisayar sınıfı, kütüphanesi, mescidi bulunan yetimhanede oyun sahaları da var. Öğrencilerin ter türlü sosyal, kültürel aktiviteye katılmaları teşvik ediliyor. Yakınlarını kaybeden öğrencilerin misyoner grupların tuzaklarına düşmemeleri için üstün gayretler gösteriyorlar. Kız yetimler de emin ellerde olduklarından ve Türkiye’den gönderilen yardımlarla geniş imkânlara kavuşmaktan son derece memnunlar. Açeli yetimlerin yetimhaneye dair düşünceleri; Rizka Fıtriani, Adım Rizka Fıtriani. 12 yaşındayım. Banda Açe’de orta okul ikinci sınıfa gidiyorum. Tsunami olduğunda çizgi film izliyordum. Aniden sarsıntı olmaya başladı. Anneme “deprem” oluyor dedim ve dışarı çıktım. İnsanlar deprem oluyor diye bağırarak koşuyorlardı. Ben hayatımı kurtarmak için kaçtım ama aileme ne olduğu hususunda bir bilgim yoktu. Büyük bir dalga tarafından sürükleniyordum. Çok geçmeden kendimi evimizin çatısında buldum. Emniyetteydim. Annemle birlikte çatıdan indik ağabeyim ise ağacın tepesindeydi. Bereket versin ki kurtulduk. Fakat babamın nerede olduğunu bilmiyoruz. Ben şu anda İHH’nın bize tahsis ettiği İstanbul Yetimhanesi’nde kalıyorum. Burada olduğum için mutluyum. Yetimhane’de birlikte ders çalışıp oyun oynadığımız birçok arkadaşım var. Burada olmak Tsunami’yi unutturuyor. Desteklerinden ötürü İHH ve PKPU ( İHH’nın Açe’daki partner kuruluşu) ya teşekkür ediyorum.
Hauratu’l Jannah Adım Hauratu’l Jannah. Ortaokul 1. sınıfa gidiyorum. Şimdi İHH’ya ait olan İstanbul yetimhanesinde kalıyorum. Tsunami olduğunda ben uykudan yeni uyanmış banyoda yüzümü yıkıyordum. Bu sırada aniden deprem oldu. Ablam bana derhal dışarı çıkmamız gerektiğini söyledi. Deprem şiddetliydi. 5 dakika içinde evimizin arkasındaki bütün evlerin yıkıldığını gördük. Bir adam su gittikçe yaklaşıyor diye bağırıyordu. Sonra hep birlikte camiye gittik. Caminin ikinci katına çıkarken birden büyük bir dalga tarafından sürüklenmeye başladım. Suyu ve onun siyahlığını gördüğümde şuurum hala yerindeydi. Etrafımda siyah haricinde bir renk görünmüyordu ve gaz ya da ona benzer bir koku vardı. Tam bilincimi kaybetmek üzereydim ki kaza benzeyen bir hayvanın yardımıyla kurtuldum. Annemi yanımda görünce biraz olsun yatışmıştım sonra hastaneye gittik. Hastanede çok sayıda yaralı vardı. Hastanede bir gece kaldım. Bir akrabamızın yanında bir hafta kaldıktan sonra kampa yerleştik. Şu anda İstanbul yetimhanesinde kalıyorum. Beni faydalı bir insan olmam için okutan ve yardımlarda bulunan bana Tsunami felaketini unutturan İHH ve PKPU’ya teşekkür ediyorum. Ailem olmadığı için buradaki öğretmenlerimi anne ve babam arkadaşlarımı ise öz kardeşlerim gibi görüyorum. |